تبليغاتX
:: زتو غیر از تو تمنایی نیست ::

زتو غیر از تو تمنایی نیست

تمنای عاشق



 

+نوشته شده در87/04/18ساعت 22:37 توسط بی دل

حرفهای یک دل

         بیا در کوچه بـاغ شهر احساس
              شکـست لاله را جــدی بگیریم
         اگــر نیــلوفری دیدیــم زخــمی
               بـرای قـلب پر دردش بـمیـریـم
         بیا در کوچه های تنـگ غربت
               بـرای هر غریبـی سایـه باشـیم
         بیا هر شب کنار نور یک شمع
               به فکر پیچـک همـسایه بـاشـیم
         بـیـا مــا نیـز مـثـل روح بـاران
               بـه روی یـک رز تنـها ببـاریـم
         بـیـا در بـاغ بـی روح دلی سرد
              کـمـی رویـا ی نیـلوفر بکـاریـم
         بـیا در یـک شـب آرام و مهتاب
              کمی هم صحبت یک یاس باشیم
         اگـر صـد بـار قــبی را شـکستیم
              بـیا یـک بـار بـا احسـاس باشـیم
         بـیـا به احــــترام قــصـه عــشق
              بـه قـدر شـبنـمـی مـجنون بمانیم
         بــیــا گــه گـاه از روی مـحـبـت
              کــمی از درد لـیــلـی بـخوانـیــم
          بــیـا از جنــگل سبــز صــداقت
              زمــانــی یــک گـل لادن بچینیم
          
کــنار پـنجـره تـنـها و بـی تــاب
              طـــــلوع آرزوها را بــبـیــــنـیم
         بیا یک شب به این اندیشه باشیم
              چـرا اـین آبـی زیبـا کــبود است 
         
شبی که بینوا می سوخت از تب
              کــنار او افــق شــاید نـبوده ست
         بــیا یــک شــب بـرای قلبهایمان
              ز نور عــاطـفه قــابــی بــسازیم
         بـــرای آســـمان ایـــن دل پــک
              بــیا یــک بــار مــهـتابی بسازیم
         بــیا تــا رنــگ اقــیانوس آبیست
              بــرای مــوج هــا دیــوانـه باشیم
         کنار هر دلی یک شمع سرخست
              بیــا بــه حــرمــتش پروانه باشیم
         بیــا بــا دســتــی از جــنس سپیده
              زلال اشــک از چــشمــی بشوییم
         بــیا راز غـــــــم پــروانــه هـا را
              بــه مــوج آبــی دریــا بـــگویــیـم
         بــیــا لای افـــق هــای طـــلایـــی
              بــدنــبــال دل مـــاهــی بــگردیــم
         بــیا از قــلبــمـان روزی بپرســیم
              کــه تا حـالا در این دنیا چه کردیم
         بـیا یـک شب به این اندیشه باشیم
              بــه فــکــر درد دلــهــای شــکسته
         بــه فــکر ســیل بــی پیایان اشکی
              که روی چــشم یـک کودک نشسته 
         بـه فــکر ســیل بــی پــایان اشکی

              که روی چشم  یک  کودک نشسته
         به فــــکر ایــنکه بــاید تا سـحرگاه
              بــرای پیــونــد یــک شب دعا کند
         ز ژرفــای نــگــاه یــک گـل سرخ
              زمــانی مــرغ آمــین را صـدا کرد
         به او یک قلب صاف و بی ریا داد
               کـه در آن مـوجی از آه و تمناست
         پــر از احـساس سـرخ لاله بـودن
               پــر از انــدوه دلـهای شـکیــباست
         بیــا در خــلوت افــسانــه هـایمـان
              بــرای یــک کــبوتــر دانــه باشیم
         اگــر روزی پـرســتو بـی پناهست
              بــرای بــالــهــایــش لانـه بــاشــیم
         بیــا بــا یـــک نـــگـــاه آســمانـــی
              ز درد یـــک ســـتاره کـــم نــماییم
        
بـــیا روزی فـضای شهــرمان را
              
پـــر از آرامـــش شــبنــم نــمایـیم
         بـــیا بــا بـــر گ هـــای گـل سرخ
             بـــه درد زنــبــقی مــرهــم گذاریم
         اگـــر دل را طــلب کــردنــد از تو
              مــبادا کــه بــگــویــی مــا نــداریم
          بــیا در لــحــظه هــای بـی قراری
              بــه یــاد غــصــه مــجنون بخوابیم
          بیــا دلهــای عــاشــق را بــگردیـم
             
کــه شـایــد ردی از قلـبش بیا بیم
         بـیــا در ســاحــل نــمـنــک بــودن
               بــرای لــحــظـه ای یکرنگ باشیم
          بیــا تــا مثــل شـب بــوهای عاشق
               شبــی هــم مــا کـمی دلـتنگ باشیم
          کــنـــار دفــــتر نـــــــقــاشــــی دل
               گـــلی از انـــتـــظــار ســرخ رویید
          و بــاران قــطــره هــای آبــیـش را
               
بــه روی حـــجم احــساس پاشـــید
          اگـــر چــه قـــصـه دل هـا درازست
               بــــیــا بـــه آرزو عــادت نمـــایـیــم
           بـــیـــا بــا آســـمــان پــیــمان ببندیم
                
کــه تــا او هـــسـت ما هم با وفاییم
           بـــیا در لـــحظــه ســرخ نــیــایــش
               چـــو روح اشک پک و ساده باشیم
           بــیا هــر وقــت بــاران بــاز بـارید
               بــرای گــل شــدن آمـــاده بــاشــــیم

 

روز مادر بر تمام مادران مبارک

                              

                       

 

+نوشته شده در87/04/05ساعت 0:33 توسط بی دل |

        

شبروی در ظلمت تاریکی ام

عاشقی در گوشه ی تنهایی ام

جز صدای شرشر باران ونور کم ماه، همدمی نیست که نیست

هیچ صدای با صدایم آشنا نیست که نیست                      

 

هیچ کسی نیست که تنهایی من به جان خرد، یار که نیست

هیچ کسی نیست، که دلش با دل ما تا کند، دلدار نیست    

 

بی دلم؛

         بی دل وتنها وتکیده

بی دلم؛

        خواب از چشم رمیده

        جونم به لب رسیده  

 

دلم با رنگ گیسویی برفته             

چشم با دیدن برگشته مژگانی نخوفته

 

ای تو که دل برده ای باز بیا               

ای تو که خوابم ز چشم برده ای با ما بیا

دگر با ما از این برتر مکن دوست

که این دل دیگر از دستم برفته    

توسط(ح خ ح)

بی دل

 

دوستان عزیز از همتون ممنونم که در این مدت بهم سر زدید ومنو یاری کردید

به خاطر شروع شدن امتحانات این آخرین آپ من تا بعد از امتحاناتمه

نظرات شما رو می خونم و بعد از امتحانات بهتون سر میزنم

دوست دار شما بی دل

 

 

+نوشته شده در87/02/22ساعت 20:55 توسط بی دل |

  

از رنجی خسته ام که از آن من نیست

بر خاکی نشسته ام که از آن من نیست

 

با نامی زیسته ام که از آن من نیست

از دردی گریسته ام که از آن من نیست

 

از لذتی جان گرفته ام که از آن من نیست

به مرگی جان می سپارم که از آن من نیست

 

+نوشته شده در87/02/11ساعت 13:33 توسط بی دل |

             

                                          

           اشــــــــک رازی ســــــــت                         عــــشق رازی ســــــت

       اشـــک آن شب لبخند عشقم بود.قصــه نیستم که بگــویی، نغمه نیســتم که بخـوانی

      صـدا نیســتم کــه بشنوی، یــا چیــزی چــنان که ببیــنی، یــا چیزی چنــان که بــدانی ...

  من درد مشترکم، مرا فریاد کن.درخت با جنگل سخن می گوید،علف با صحرا، ستاره با کهکشان 

    و مـن با تـو ســخن می گویم ،نامت را به من بگو ،دســتت را بـه مــن بده، حرفت را به من بــگو       

      قلبت را به من بده ،من ریشه های تو را در یافته ام ،با لبانت برای همه لب ها سخن گفته ام     

        و دست هایت با دستان من آشناست، در خلوت روشن با تو گریسته ام ،برای خاطرات

               ودر گورستان تاریک با تو خوانده ام  زیبا ترین سرودها را زیرا که

                      مردگان این سال، عاشق ترین زندگان بوده اند. دستت را به

                               من بده دست های تو با من آشناست زیرا که

                                      من ریشه های تورادریافته ام

                                             زیرا که صدای

                                             من

                                    با صدای تو آشناست.

 

                        

 

 

 

+نوشته شده در87/02/02ساعت 14:34 توسط بی دل |

تغيير شکل موس